arkasi yarin

ozge, 22, ogrenci

buhranli bir donem gecirmekte. ders calismak, az uyumak, guzel gorunmek, saglikli beslenmek, sinavlara girmek, mumkunse biraz da basarili olmak zorunda. bu arada, ara sira iyi haberler duysa fena olmaz. kendiyle ilgili asparagaslardan kurtulmak ister. tum bunlarin yaninda, karma temizligine olan inancini iyiden iyiye kaybetmis durumda. her seyi yikadi, yikadi; ama hicbir seyi yikamadi. etrafinda pek cok romantik evrim olurken o, yalnizca devrilebildiginden, yaratmaya calistigi duygusal devinimleri fiziksel dovunumlere donusturdu. kah kalbini kah ruhunu dovmekte. bazen aklina kusmekte, bazen de olur olmaz insanlara gonul dusurmekte. ustelik olanlarin hicbirine bir hal care dusunememekte.

bakalım kahramanimiz (kahraman dememiz lafin gelisidir. yoksa bugune kadar kendisinin bir kahramanligi kaydedilmis degildir.) normale donebilecek mi? binbir solukta izleyeceginiz yeni maceralar pek yakinda ayni saatte, ayni kanalda..

NOT: Gulsen Abi dizisini ozledim.

*

Uzun zamandir iviz zivir cekmecesinde kipirtisizca duran bir deste iskambil kagidi, bugun heyecanli bir cift el tarafindan cekmeceden sevincle cikartildi. Ayni heyecanli ve telasli eller, desteyi kisa bir sure karistirdiktan sonra kesti ve basladi kagitlari tek tek siralamaya.
Elbette bu siralamalarin belli bir duzeni vardi. Bilmez misiniz, en manasiz fallar bile bir dizi ciddi kural cercevesinde acilir.
Ne var ki, buyuk beklentilerle bakilan bu falin sonucunun begenilmedigi, ellerin desteyi cekmeceden cikarirkenki heyecaninin, bir parca hayalkirikligina donusmesiyle anlasildi. "Oyle ya," dedi, simdilik sadece guzel ellerin sahibi kadin, "daha fazlasi icin henuz o kadar erken ki.."