cocugum cocuk

yetiskinlik basina bela olunca, hayatin gercekleri bir bir suratina inince, askin devam edip iliskin bitince, umudun tukendigi halde beklentilerin artmaya devam ettikce, karar alma mekanizmani daha cok devreye sokman gerekince, otobus penceresinden gecip giden tabelalari okumak yerine yol cizgilerini saymaya basladigini fark edince, yapman gereken islere ayirdigin vakit yapmaman gerekenlere ayirdiginin 3/5'ünü gecince, kendin yirmi ucune girip aklini 19'unda unutunca insan cocuklugundan baska nereye siginir ki?

simdi yeniden evimizin karsisindaki tarlada balli baba toplamak, caktirmadan eski havuzun oraya kacmak, yavru kedileri beslemek, pencereleri balkon sanmaya devam etmek, ayni kulahtan dondurma yemekten cekinmemek, terli terli su icmek, babamin oturma odamizin kapisina kurdugu salincakta sallanmak, yufkacinin cocuklariyla annemin yasak ettigi insaata gitmek, ablamla elimizin icine para saklayip bakkaldan sakiz almaya gitmek, kopekli can simidimin icine girmek yerine inadina ustune oturmak, kalp seklindeki gunes gozluklerimi takmak, lambada etegimi giymek, mutsuz prenses zamanlarima geri donmek istiyorum. hepsini bastan yasamak istiyorum. boyle bir seyin asla olmayacagini elbette biliyorum ama istiyorum iste.
banane banane!

sizinle tanismak guzeldi(!)

sevgili onyargilarim,
uzunca bir zamandir hepinizi ayri ayri buyuttum, besledim; lakin artik sizinle gorusmek, gorunmek istemiyorum. vahsi dogaya saliverilme vaktinizdir. hepinize, isgal edeceginiz yeni bunyelerde muvaffakiyetler diler, buyuklerinizin ellerinden, kucuklerinizin gozlerinden operim.

../..

buyuyorum. duyuyor musunuz?